Құнарлы ойдың қанаты Шәді ЖӘҢГІРҰЛЫ Жалқау жанның қолынан іс келмейді

Жаманға ұйқы – жолдас, тамыр – тамақ…

Болмайды көңілінде басқа талап,

Күн кешірмек болады өз ойынша,

Әйтеуір қызыл тілмен алдап-арбап.

Жалқау жанның қолынан іс келмейді,

Ал сонда бұл бйшара қайда бармақ?!

Бар ой, арманы сол антұрғанның:

Арына дос-жаранның ойран салмақ.

Пәлсініп, кісімсініп кекірейгенде –

Өзгелер кереге де, ол бір шаңырақ.

Тұрақты түйіні жоқ, түңілесің,

Қаншама отырса да сөзге замғап,

Біреулер ақыл айтса аңғармайды,

Онымен де қас болар іші қайнап,

Онан да жақсылармен тату болсай,

Отырсаң орынды ғой гүлдей жайнап.

Өлсең де, өтірік айтпа, ақырғы сөз:

Ер жігітке о да өлім – серттен таймақ.

«Жеті ғасыр жырлайды» кітабынан