Атамниң изи билән маңдим

60

Пәрзәнт ата һәққидә/ Мән һәрқетим туғулуп өскән жутум А.Розибақиев намидики мәктәпниң йенидин өткинимдә, дәрһал оқуғучилиқ дәврим ядимға чүшиду. Хиялимда қайтидинла оқуғучи болуп қалимәндә, билим бәргән устазлиримни әсләймән. Устаз демәкчи, мениң атамму мошу билим дәргаһида тарих пәнидин дәрис берип, йүзлигән шагиртларни һаят қойниға учум қилғанларниң бири. У мениң бала тәрбийиләштәк шәрәплик бу улуқ кәсипни таллавелишимғиму сәвәпкар болған еди. Шу түпәйли мени Яркәнт шәһиридики Панфилов педагогика училищесиға (һазирқи Яркәнт гуманитарлиқ техникилиқ колледжи) елип кәлгән еди. Һазир ойлисам, дадам рәмити өзиниң узун жиллиқ тәҗрибисигә тайинип, мениң һаят йолумни бәлгүләпла қоймай, қандақ қилғанда кәспий устаз болуп йетилишимниму билгән екән. Шу түпәйли мәнму атам охшаш устаз болдум.

Мәрһум атам Нуржан Олатаев Наринқол наһийәсидики Сүмбә йезисида көпбалилиқ аилидә дунияға кәлгән. У икки яшқа тола-толмай атисидин айрилип, анисиниң тәрбийисидә өсиду.

— Улуқ Вәтән уруши башланғанда мән алтә яшта едим. У чағларда биз оюнниң әмәс, бәлки қосақниң ғеми билән яшидуқ. Етиз-ериқни маканлап, күчимизниң йетишичә ата-анимизға ярдәмлишәттуқ. Анам билән биллә ишләватқан қери-чүриләрдин “уруш” дегән сөзни пат-пат аңлаттуқ. Амма униң мәнасиға чөкүп кәтмисәкму, дәһшәтлик екәнлигини чүшинәттуқ. Бу уруш тоғрисида тарих пәнидин оқуп, униң елимизгә қанчилик дәһшәт елип кәлгәнлигини, хану-вәйран қилғанлиғини техиму чоңқур чүшәндуқ, — дәйдиған дадам шу бир еғир күнләрни әсләп.

Уруш түгәп, течлиқ һаят башлиниши билән өз тәңтушлири билән йезидики мәктәпни тамамлап, Абай намидики Қазақ педагогика институтида ечилған дәсләпки уйғур бөлүмигә оқушқа чүшиду. Уни 1960-жили муваппәқийәтлик түгитип, әмгәк паалийитини ана жутидики мәктәптин башлайду. 1966-жили, аилә шараитиға бола, Яркәнткә көчүп келидудә, Пәнҗим йезисидики оттура мәктәптә 1983-жилғичә тарих пәнидин дәрис бәрди. Атамниң оттуз жилға йеқин устазлиқ паалийити тарих пәнидин устаз болуштин башлинип, мәктәп мудириғичә давамлашти.

Мән һәрқетим ана жутумға барғинимда, чоңлардин кәспигә садиқ әмгәк қилған атам һәққидә көплигән хатириләрни аңлаймән. Атам билән биллә ишлигән кәсипдашлириниң иллиқ инкаслирини аңлап, әйнә шундақ инсанниң пәрзәнди екәнлигим билән пәхирлинип қалимән. Атам 1983-жили илгәрки Калинин намидики колхоз кәспий иттипақ комитетиниң рәиси болуп сайланди. У егиликтиму колхозчилар билән тез тил тепишип, уларға көплигән шараитларни яритишта мәхсәтчанлиқ билән ишләватқан бир пәйттә, йәни 1995-жили туюқсиз вапат болди.

Мана йәнә бир йеңи оқуш жили башланди. Үч ай яз бойи дәм алған шагиртлар ана мәктивигә кәлди. Уларға сүпәтлик билим вә аңлиқ тәрбийә бериш йолида устазлар йәнә иш-палийитини башлап кәтти. Мән, һәр жилдиқи адитим бойичә, бу күни қериндашлирим билән атамниң қәбригә гүлдәстә қоюп, андин маңа тәлмүрүп күтүватқан шагиртлиримға билим бериштәк сөйүмлүк ишимға киришимән …

Ибадәт ОЛАТАЕВА, Билал Назим намидики уйғур оттура мәктивиниң муәллими.

Панфилов наһийәси.




ПІКІР ҚАЛДЫРУ

Сіздің электронды пошта жарияланбайды. Қатарды міндетті түрде толтырыңыз *