Құмар ойынның құлымын, Кешірші мені, құлыным…

252

Бүгін міне, отырмын тағы да не істерімді білмей, ойым – оңға, санам – санға бөлініп. Мақсат біреу ғана, қалайда ақша табу.
Ақша, ақша, ақша… Қарыздарын сұрап келіп жатқан бітпейтін адамдар. Біреуіне 35 000 теңге, екіншісіне 160 000 теңге. Осыдан 2 ай бұрын алған 50000 теңгесін сұрап келген адам да бар. Қалталы телефонға да маза жоқ. Қоңырау түссе ішкі дүнием телефонмен бірге дірілдейтіндей, өйткені, қоңырау шалатындар не қарызын сұрағандар, не жұмыстан іздегендер. Телефонды өшірмеймін, бірақ түскен қоңырауға жауап бермеймін. Телефонды тек қарыз алатын адам іздеу үшін ұстап жүргендеймін, ішіндегі телефон анықтамалығын екі-үш қайтара қарап шығам. Хабарласа алмағандар телефон арқылы немесе уатсап желісі арқылы хат жазады: «Ереке, бауырым, хабарласпадың ғой. Қарызыңды қашан қайтарасың? Жедел хабарлас!», «Ерлан аға, алдында алған ақшаны бере аласыз ба? Сабағымның ақшасын төлеу керек болып жатыр», «Брат, почему не отвечаешь на телефонные звонки? Ты же обещал вернуть деньги через неделю, уже прошло больше месяца. Срочно деньги нужны, вышли срочно», немесе «Уважаемый Ерлан Берикович, вы вышли на просрочку. Погасите долг или продлите займ. В противном случае вынуждены обратиться в суд».

ТОЛЫҒЫРАҚ ТӨМЕНДЕГІ СІЛТЕМЕДЕН ОҚИ АЛАСЫЗДАР⤵️

http://urker.kazgazeta.kz/?p=7946




ПІКІР ҚАЛДЫРУ

Сіздің электронды пошта жарияланбайды. Қатарды міндетті түрде толтырыңыз *