• УЙҒУР АВАЗИ
• 26 Қыркүйек, 2011

Хатириләр

Буниңдин 20 жил муқәддәм Һәмраевлар аилиси орни толмас еғир җудалиққа учриди. Туюқсиз кәлгән әҗәл һәммимизниң түврүги, ғәмгүзар анимиз Һәвзүмхан Һәмраевани аримиздин елип кәтти.

Биз, йәттә бала, атимиздин айрилип қалғинимизда, анимиз бизни өзи ялғуз беқип, оқутуп-тәрбийиләп, қатарға қошушқа көп күч чиқарған еди. Униң әмгәксөйгүчлүги, көйүмчанлиғи һәм меһриванлиғи түпәйли бизгә һаятниң аччиқ-чүчүги анчә билинмиди десәкму, болиду. Сизниң дана сөзлириңиз, мәслиһәтлириңиз — қулиғимиздин, дайим күлүп туридиған иллиқ чирайиңиз көз алдимиздин кәтмәйду, сизниң жүтмәс орниңиз дайим өйүмизниң — төридә, көңлимизниң тегидә болған, кәлгүсидиму шундақ болуп қалиду.

Ятқан йериңиз юмшақ, роһиңиз җәннәттә болғай! Сиз йәтмигән арзу-арманлириңизға кәйниңиздә ялдама болуп қалған пәрзәнтлириңиз вә 31 нәвриңиз билән 39 чәвриңиз йәтсун, дәп әслигүчи кәнҗә оғли Йүсүпҗан Һәмраев.

Ғалҗат йезиси, Уйғур наһийәси.

***

Техи түнүгүнла өзиниң йеқимлиқ күлкиси, орунлуқ гәплири билән аримизда жүргән Аббас Һәмраев бүгүн йоқ. Әзиз пәрзәнт, вападар яр, көйүмчан ата, меһриван бовини «өлди» дейишкә задила еғизимиз бармайду. Униң туюқсиз өлүми һәммимизни гаңгиритип қойди. Ишик ечилсила, қәдирданимиз күлүп кирип келидиғандәкла. Бурун бу «бәш күнлүк аләм» десә, ишәнмәттуқ. Бүгүн мана өмүрниң һәқиқәтәнму қисқилиғиға көзүмиз йәтти. Әгәр у һаят болса, бурнакүн 50кә толатти. Бу күнни һәммимиз тәшналиқ билән күткән едуққу. Әпсус, униң туғулған күнини нишанлашниң орниға, қирқи-нәзирини бериватимиз. Жүрәк-бағримиз зедә болуп, өзимизни қояр җай тапалмайватимиз. Амал қанчә, рәһимсиз әҗәл алдида һәммимиз аҗиз екәнмиз. Ятқан йериң җәннәт болсун, дәп роһиға тазим қилғучилар анаң Аминәм, рәпиқәң Шәмшиқәмәр, пәрзәнтлириң Әквәр — Гөзәл, Рустәм, Шаһидәм — Рустәм, нәврилириң Ясмина, Селимәм, Имран, Үмүтҗан вә қериндашлириң.

Алмута шәһири.

***

Тикилип кәлгән әҗәл әзиз пәрзәнт, меһриван қериндаш Зордун Һаким оғлини аримиздин елип кәткинигә мана бәш жил болди. Униңсиз өткән һәр бир күн, бизниң жүрәк-бағримизни тит-тит қилмақта. Һазирла ишик кәң ечилип, у кирип келидиғандәкла туюлиду бизгә. Лекин буниң алдамчи хиял екәнлиги ядимизға чүшкәндә, пәришан көңлимиз техиму бузулиду. Әгәр қәдирданимиз һаят болса, бу күнләрдә 50 яшқа толатти. Хошал-хорам униң туғулған күнини нишанлашниң орниға, биз үчүн әзиз болған инсанни әскә елип, хатириләватимиз. Униң ейтқан гәплирини, йеқимлиқ күлкисини ядимизға чүширип, көз-яш қиливатимиз.

Тәғдиргә тән берип, әзизимизниң ятқан йери юмшақ, роһи җәннәттә болсун, дейиштин башқа амалимиз йоқ.

Хатирилигүчиләр: дадиси Һаким, аниси Һимәрәхан, қериндашлири Мөрдүн, Нурдун, Муһидин, Сәпәрҗан вә Растигүл.

Алғабас йезиси, Қарасай наһийәси.