Ағриқни йәңгән – чүш

Дадисидин айрилғанда у қиз техи 6 яшта еди. Ақ-қарини айралмайдиған чеғи болсиму, лекин шу күндин башлап униң бешидин иссиқ-соғ өтүшкә башлиди. Чүнки бәхитлик яшаватқан бир мәзгилдә, йәни қизиниң туғулған күниниң әтисила дадиси дуниядин өтиду. Шу пәйттә қиз дадисиниң нәгә кәткинини билмәй, «дадам әтә-өгүн келәр» дегән үмүт билән жүрүвәрди. Әс киргәндә болса, дадисиниң кәлмәс яққа сәпәр чәккинини уқти. Көп өтмәй йәнә бир дәһшәтлик вақиә йүз бериду. Дадисиниң өлүмидин кейин, инисиниң қизлирини қанитиниң астиға алған қизниң чоң дадиси уштумтут паҗиәлик вапат болиду. Бу қетим бечарә қизға еғир келиду. Бирнәччә ай өткәндин кейин қиз туюқсиз еғир ағриққа дучар болиду. Ағриқ зәрдави күндин-күнгә күчийип, қизниң түр-қияпити солушқа башлайду. Һәтта дохтурларниң «қизиңлар өлүп кетишиму мүмкин» дегән сөзини аңлиғанда, еғир һаләткә чүшкән аниси қизини апармиған йери қалмайду.

Ағриқханида алтә ай йетип давалансиму, һеч нәтиҗә бәрмигәндин кейин дәрмансиз қизниң һаятқа дегән үмүти өчүшкә башлайду. Бешиға йоқилаң ойлар кирип, уни гаңгиритип қойиду.

Бәхиткә яриша, шундақ күнләрниң биридә қизниң чүшигә дадиси билән чоң дадиси аян болиду. Улар қизиға ағриқни йеңиш үчүн күришиш, үмүт билән яшаш лазимлиғини, әң әвзили, өлүп кәткән йеқинлирини әнди ойлимаслиқни несиһәт қилип, пешанисидин сөйүп қойиду. Шу кечидин кейин әтисила қиз қәлбидә ишәнчә һасил болуп, өмүргә дегән тәшналиқ-хуштарлиғи яңливаштин ойғинишқа башлайду. Әң дәсләпки күнләрдин тартипла өзини хушхой тутушқа, ағриқ дегәнни ойлимасқа вәдә қилиду. Чүнки һаятта һәммидин қиммәт, ахчиғиму сетивелишқа болмайдиған байлиқ – у саламәтлик екәнлигигә көзи йетиду.

Камиләм ИДРИС, И.Саттаров намидики оттура мәктәпниң

9-синип оқуғучиси.

Ғәйрәт йезиси, Әмгәкчиқазақ наһийәси




Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *